نمایشگاه ، آثاری با متریال های گوناگون و عمدتا با معیارهای انتزاع مدرن را در بر می گیرد . در بررسی عمیق تر این آثار ، قدرت  بازیهای دیالکتیکی ، در آن دسته از آثاری که با ارزش های استتیکی معاصر رقم خورده ، رو به تزاید می نماید . چراکه حاوی انگیزه های درونی تر و نمایان تری نسبت به اشکال ارگانیک  کلاسیک گونه است ، اگرچه غنای آن شکلی تثبیت نشده دارد . این نگرش ، تاکیدی است بر ویژگی های حقیقت پردازانه هنر معاصر که بر تاثیرات عمیق تر آن با التهاب و هیجان درونی که در ذهن بیننده ایجاد می کند ، صحه می گذارد .

مدیای مستقل دیروز تمام آن چیزی است که به نظر می آید و از این جهت است که تهی بودن از آثار رادیکال در این نمایشگاه جای تامل دارد و از این حیث نگران کننده است که مدیای مستقل دیروزکه با کارکردی نسبی مهجور مانده ، اکنون زیر مجموعه ای از امکانات التقاطی چند رسانه ای امروز است و به قولی از خاکستر تجربیات گوناگون زاده نشده است !...