تبليغاتX
سعید احمدزاده

نقد و نوشتها ومقالاتی درباره ی هنر های تجسمی و فلسفه ی هنر

یادداشتی بر نمایشگاه نقاشی پویا آریان پور در فرهنگسرای نیاوران " خرداد 1386"

اتصالی ملهم از هراس و معنویت

 

آثار نقاشی پویا آریان پور نئو اکسپرسیونیستی با حالات فرمال از نوع ایرانی است . و اگرچه مهلک نیست ، اما به سبک و مد آراستن ، اعتراضی را چون تمامییتی مستقل می نمایاند .بنابر این این نوع از روش بیان او را در زمره نقاشان شکل گرای مفهومی قرار می دهد .

 

 

نقاشی او توصیفی است ایماژگونه با نشانه های فرمال در فضایی جدی و گاه طعنه آمیز با ارجاعات تاریخی معاصر و حقیقتی است مبتنی بر تشخیص رو شنفکرانه و متقاعد کننده که در صورت برداشتی ایده آل از سوی مخاطب شکلی موجز می یابد .

 

 

تداوم و تکرار فرم ها در آثار او اگر چه تعمدی است ، اما در بعضی آثارش به نوعی وسوسه زیاده گویی می ماند که در حالتی کلی تاثیر خود را نشان می دهد . این فرم ها که بعضاً آشنا به نظر می رسند ، ( مرغ ها ، گل ها ، خشخاش ها و خطوط فارسی تکرار شونده ) هویت و کلیت آثارش را در بر می گیرند .

 

 

تقلیل ارزش های رنگی ، بویژه در پس زمینه ها به دو گونه کیفیت مفهومی اشاره دارد :

1-   قرمز نمادی است از اتفاقات ناگواری که رخ می دهد و یا در حال رخداد است .

2-   و سیاه که میلی به پذیرشی ناگزیر را می نمایاند .

 

 

گذشته از این خطوط چون زبانی مهیج ، آزاد و گاه منفعل عمل می کنند و تکرار آن شیفتگی وانگیزش بیانی آریان پور را در عبور از مرزهای تراژیک و رهیافت به مرزهای نو را نشان می دهد . چنانکه ادراک واحساس " درد " در خط نوشته های او به یمن الهام بخش بودن ، جهش به اتکای معنویت را در پی دارد .

 

 

ویژگی های پست مدرنیسم ، توفیقی است که نسیب این دوره از آثار آریان پور می شود و معاصر بودن آثارش را به شکلی مستدل نشان میدهد . از این رو به کمک انگیزش های متعهدانه ، موفق به تصویر تضاد های نقاشانه و بیانگرانه خود در غالبی سماجت آمیز می شود و به طرزی هوشیارانه اتصالی ملهم از هراس و معنویت را می نمایاند .

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386 ساعت 23:26  توسط سعید احمدزاده  |